1

          A nena toda asustada non sabía que facer porque estaba a chover . Cando o demiño a veu gritoulle que o sacara de alí.

2

   Berbenbexo pídelle que o saque da botella pero ela dille:

  -Non, porque si Amancio che ten encerrado ten que ser por algo

3

   Susana tiña moito medo e dicíalle a Lionel que lle abrira . Ela pensaba que Berbenbexo era un demiño do libro que acaba de ler

4

       Berbenbexo pedíalle a Susana que o sacara da botella pero Sabela decíalle que aínda que lle sacara o tapón só podía saír coa maxia de Amancio

5

      O demiño berrou outra vez, cunha voz coma a dunha palleta . Decindo que o sacara, que afogaba e o tapón estaba a medio sacar  

7

   -Está enfermo . Está coma unha pedra . Hai que chamar ao médico a Folgoso . Non podemos coller o coche co que Chove

6

        Entrou Susana empapada e chorando

8

  Chovia a Deus dar . Unha auga fría como de neve

9

      Pasou un pouco de tempo e xa non chovía . Escampara un momento e abríranse claros no ceo . As nubes negras pasaban veloces sobre a miña cabeza . Unha concretamente máis alta, máis negra e máis longa ca ningunha, foi pousar sobre a casa

10

    De súpeto, choveu un pouco como eu nunca vira . Eran ovos . Ovos conxelados, pedras, como quen di . Caeume unha na cabeza e caín redenda ao chan . Recollemos os ovos e xuntámolos no patio . Non estaban escachados, aínda que parecía imposible

11

  Chegou Loreto cos seus pais . E chegou o momento que eu temía, cando Amancio ía preguntar quen lle abrira a garrafa ao seu demiño . Despois veu onda min e díxome:

-Tés que axudarme a atopar a Berbenbexo antes do día de San Xoán